لاستیک عمدتاً به دو دسته عمده تقسیم می شود که نقطه شروع برای درک کل صنعت است:
لاستیک طبیعی
منبع: از لاتکس درختان لاستیک (مانند درخت لاستیک سه{0}}برزیلی) جمع آوری شده، سپس منعقد و خشک شده است.
ویژگی ها: عملکرد کلی خوب، کشش بالا، استحکام بالا، مقاومت در برابر پارگی و عملکرد عالی پردازش. با این حال، تولید آن تا حد زیادی تحت تأثیر آب و هوا، جغرافیا (عمدتاً در آسیای جنوب شرقی تولید می شود) و آفات و بیماری ها است که منجر به نوسانات قابل توجه قیمت می شود.
اشکال اصلی عبارتند از لاستیک ورق، لاستیک استاندارد و غیره.
لاستیک مصنوعی
منبع آن از نفت، گاز طبیعی، زغال سنگ و سایر مواد خام است که به طور مصنوعی از طریق واکنش های پلیمریزاسیون شیمیایی سنتز می شوند.
ویژگی ها: عملکرد را می توان به طور خاص طراحی و تنظیم کرد، با خروجی پایدار و قیمت نسبتا قابل کنترل. معمولاً برای برآوردن الزامات خاصی که لاستیک طبیعی نمی تواند برآورده کند، استفاده می شود.
انواع اصلی (به ترتیب کاربرد و اهمیت):
لاستیک استایرن-بوتادین: لاستیک مصنوعی با بیشترین خروجی، عملکرد جامع آن نزدیک به لاستیک طبیعی است و اغلب در آج تایر استفاده می شود.
لاستیک بوتادین: خاصیت ارتجاعی و مقاومت در برابر سایش عالی دارد و عمدتاً در آج لاستیک و توپ گلف و غیره استفاده می شود.
لاستیک بوتیل: دارای هوابندی عالی است و یک ماده کلیدی برای تولید لوله‌های داخلی لاستیک‌ها و لایه‌ای محکم{0}}تایرهای بدون تیوب است.
لاستیک اتیلن پروپیلن: بهترین مقاومت در برابر پیری، مقاومت در برابر ازن و مقاومت در برابر آب و هوا را دارد و در نوارهای آب بندی خودرو، غشاهای ضد آب سقف و غیره استفاده می شود.
لاستیک نیتریل: مقاومت روغن فوق العاده ای دارد و در آب بندی روغن، مخازن سوخت، لوله های نفت و غیره استفاده می شود.
لاستیک سیلیکونی: مقاوم در برابر دماهای بالا و پایین (-60 درجه تا 250 درجه)، با زیست سازگاری خوب، در تجهیزات پزشکی، پستانک نوزاد و مهر و موم های دمای بالا استفاده می شود.
فلوئورو لاستیک معروف به "پادشاه لاستیک ها" در برابر دماهای بالا، روغن و خوردگی قوی مقاوم است. در زمینه‌های پیشرفته مانند هوافضا، خودرو و مهندسی شیمی-استفاده می‌شود.
