عوامل ایجاد پیری لاستیکی عبارتند از:
الف) اکسیژن ، اکسیژن با مولکول های لاستیکی در لاستیک واکنش نشان می دهد تا واکنش های زنجیره ای رادیکال آزاد ایجاد شود و باعث شکسته شدن یا اتصال بیش از حد زنجیرهای مولکولی شود و باعث تغییر در خاصیت لاستیکی شود. اکسیداسیون یکی از دلایل مهم پیری لاستیکی است.
ب) ازن ، اکسیژن شیمیایی فعال ازن بسیار بالاتر و مخرب تر است. همچنین باعث شکسته شدن زنجیرهای مولکولی می شود ، اما تأثیر ازن بر لاستیک بسته به اینکه لاستیک تغییر شکل داده است یا خیر ، متفاوت است. هنگام عمل بر روی لاستیک تغییر شکل (عمدتا لاستیک اشباع نشده) ، ترک ها در جهت استرس ظاهر می شوند ، که به اصطلاح "ترک ازن" است. هنگام عمل بر روی لاستیک تغییر شکل ، فقط یک فیلم اکسید بدون ترک خوردگی روی سطح تولید می شود.
ج) گرما: افزایش دما می تواند باعث ترک خوردگی حرارتی یا اتصال حرارتی لاستیک شود. اما نقش اساسی گرما فعال سازی است. افزایش میزان انتشار اکسیژن و فعال کردن واکنش اکسیداسیون ، در نتیجه تسریع میزان واکنش اکسیداسیون لاستیک ، یک پدیده پیری رایج است - پیری اکسیژن حرارتی.
د) نور: هرچه موج نور کوتاه تر باشد ، انرژی بیشتری نیز بیشتر می شود. پرتوهای ماوراء بنفش با انرژی بالاتر آنهایی هستند که به لاستیک آسیب می رسانند. علاوه بر اینکه مستقیماً باعث شکستگی و اتصال متقاطع زنجیرهای مولکولی لاستیکی می شود ، پرتوهای ماوراء بنفش همچنین به دلیل جذب انرژی نور می توانند رادیکال های آزاد تولید کنند ، که باعث ایجاد و تسریع در روند واکنش زنجیره اکسیداسیون می شود. پرتوهای ماوراء بنفش نقش گرمایشی دارند. یکی دیگر از ویژگی های عمل نور (متفاوت از عمل گرما) این است که عمدتا در سطح لاستیکی رخ می دهد. نمونه هایی با محتوای لاستیکی بالا از هر دو طرف ترک های شبکه ای خواهند داشت که به اصطلاح "ترک لایه بیرونی سبک" است.
ه) استرس مکانیکی: تحت عمل مکرر استرس مکانیکی ، زنجیره مولکولی لاستیکی برای تولید رادیکال های آزاد شکسته می شود و باعث ایجاد واکنش زنجیره ای اکسیداسیون و تشکیل یک فرایند مکانیکی شیمیایی می شود. پارگی مکانیکی زنجیره های مولکولی و فعال سازی مکانیکی فرآیندهای اکسیداسیون. کدام یک غالب است به شرایط بستگی دارد. علاوه بر این ، تحت عمل استرس ، ترک خوردگی ازن به راحتی ایجاد می شود.
ج) رطوبت: نقش رطوبت دارای دو جنبه است: لاستیک به راحتی آسیب می بیند وقتی در معرض باران در هوای مرطوب قرار می گیرد یا در آب خیس می شود. این امر به این دلیل است که مواد محلول در آب و توده های آب موجود در لاستیک توسط آب استخراج و حل می شوند. هیدرولیز یا جذب و دلایل دیگر. به خصوص تحت عمل متناوب غوطه وری آب و قرار گرفتن در معرض جوی ، تخریب لاستیک تسریع می شود. اما در بعضی موارد ، رطوبت به لاستیک آسیب نمی رساند و حتی به تأخیر می اندازد.
g) سایر عوامل مؤثر بر لاستیک شامل رسانه های شیمیایی ، یونهای فلزی متغیر ، تابش انرژی بالا ، برق و زیست شناسی و غیره است.