طبیعی، لاستیک لاتکس آسان است به جلو و از هم جدا به دلیل مولکول های پلیمری طولانی آن را شامل (ساخته شده از اتم های کربن و هیدروژن) تنها ضعیف با هم مرتبط است. هنگامی که لاستیک طبیعی با گوگرد پخته می شود، اتم های گوگرد تشکیل پیوندهای متقابل اضافی (نشان داده شده در اینجا به عنوان میله های زرد) "پیچ" مولکول ها با هم و آنها را بسیار سخت تر به جلو و از هم جدا. این فرایند ولکانیزاسیون نامیده می شود و لاستیک قوی، با دوام، سیاه و سفیدی را که بر روی چیزهایی مانند لاستیک ماشین می بینیم، می سازد.
لاستیک از نوع شما از یک درخت دریافت کنید شروع می شود خاموش به عنوان لاتکس سفید و runny. حتی زمانی که آن را به یک محصول مجموعه, این لاتکس مبتنی بر, لاستیک طبیعی بسیار اسکواش, بسیار بد بو, و نه بسیار مفید. نوع لاستیکی که در دنیای اطراف می بینید، در چیزهایی مانند لاستیک ماشین و دوچرخه، ولکانیزه می شود: پخته شده با گوگرد (و اغلب افزودنی های دیگر) تا سخت تر، قوی تر و ماندگارتر شود.
پس چه تفاوتی بین لاستیک خام، لاتکس و لاستیک پخته شده، ولکانیزه شده وجود دارد؟ در حالت طبیعی آن، مولکول های در لاستیک زنجیره های بلندی هستند که درهم تنیده اند و تنها به طور ضعیفی با هم مرتبط هستند. این نسبتا آسان به آنها را از هم جدا کشیدن و به همین دلیل لاستیک لاتکس است تا کششی و الاستیک. هنگامی که لاتکس ولکانیز می شود، اتم های گوگرد اضافه شده به تشکیل پیوندهای اضافی بین مولکول های لاستیکی کمک می کنند که به پیوندهای متقابل معروف هستند. این کار کمی شبیه خرپا هایی است که روی یک پل می بینید، مولکول ها را به هم گره می زنند و جدا کردن آن ها را بسیار سخت تر می کنند.