پلاستیک‌های پایه در صنعت پلاستیک از رزین‌های مصنوعی به‌عنوان ماده اولیه اولیه خود استفاده می‌کنند و به‌طور کلی در-پلاستیک‌های همه منظوره و پلاستیک‌های مهندسی طبقه‌بندی می‌شوند.
دسته های رایج: پلی اتیلن (PE)، پلی پروپیلن (PP)، پلی وینیل کلراید (PVC)، پلی کربنات (PC) و غیره.
فرآیندهای اصلی:
قالب گیری تزریقی: پلاستیک مذاب به داخل قالب تزریق می شود. پس از خنک شدن، قالب باز می شود تا قطعه آزاد شود (مثلا قاب های تلفن همراه، بلوک های ساختمانی). این فرآیند با حجم تولید بالا و دقت بالا مشخص می شود.
قالب گیری اکستروژن: از اکستروژن پیوسته برای تشکیل پروفیل ها (به عنوان مثال، لوله ها، فیلم های پلاستیکی) استفاده می شود.
قالب گیری دمشی: یک پیش فرم پلاستیکی برای ایجاد محصولات توخالی باد می شود (به عنوان مثال، بطری های آب معدنی). مزایا و معایب: سبک،-مقاوم در برابر خوردگی، و کم هزینه-. با این حال، این مواد به سختی تجزیه می شوند و مستعد پیری هستند.