لاستیک به دو دسته لاستیک طبیعی (استخراج از درختان لاستیک) و لاستیک مصنوعی (محصولات پتروشیمی) تقسیم می شود.
دسته بندی های رایج: لاستیک طبیعی (NR، کشش خوب)، لاستیک استایرن-بوتادین (SBR، مقاوم در برابر سایش-)، لاستیک سیلیکونی (مقاومت در برابر آب و هوای قوی)، لاستیک نیتریل-بوتادین (NBR، مقاوم در برابر روغن-).
فرآیند هسته: بر خلاف پلاستیک، لاستیک باید پس از قالب‌گیری تحت ولکانیزاسیون (واکنش متقابل-پیوندی) قرار گیرد تا خاصیت ارتجاعی بالایی حاصل شود.
کاربردهای نهایی: عمدتاً در لاستیک‌ها، تسمه‌های نقاله، مهر و موم‌ها و اجزای{0} جاذب ضربه استفاده می‌شود.
مرزها و روند توسعه: الاستومرهای ترموپلاستیک (TPE/TPR): با ترکیب فرآیند پذیری پلاستیک و خاصیت ارتجاعی لاستیک، می توان آنها را بدون ولکانیزاسیون بازیافت کرد و معمولاً در اسباب بازی های لاستیکی نرم، وسایل پزشکی و دسته ها استفاده می شود. نقاط و روندهای درد صنعت: مواجهه با فشار برای حفاظت از محیط زیست و کاهش کربن، تحقیق و توسعه پلاستیک‌های مبتنی بر زیست-و بازیافت بسته‌بندی‌های منفرد-.