انواع پلاستیک

طبقه بندی هسته: ترموپلاستیک ها در مقابل ترموست ها

واکنش پلاستیک ها به گرما گروه اساسی آنها را مشخص می کند که قابلیت استفاده مجدد و پردازش را دیکته می کند:

ترموپلاستیک های رایج (کدهای بازیافت #1 - #7)

ترموپلاستیک‌ها بر زندگی روزمره و استفاده صنعتی غالب هستند و سیستم کد 7 - به بازیافت و شناسایی کمک می‌کند:

PET/PETE (پلی اتیلن ترفتالات، شماره 1): یک ترموپلاستیک شفاف و سفت و سخت با خواص بازدارندگی و استحکام خوب. به طور گسترده برای بطری های نوشیدنی، شیشه های مواد غذایی، و منسوجات پلی استر (فلیس) استفاده می شود. این یکی از بازیافت‌ترین پلاستیک‌ها است که اغلب به بطری‌های جدید یا فیبرپر تبدیل می‌شود.

HDPE (پلی اتیلن با چگالی بالا -، شماره ۲): نیمه کریستالی، سخت و مقاوم در برابر مواد شیمیایی -، با ساختار خطی. برای کوزه های شیر، بطری های مواد شوینده، کیسه های مواد غذایی و لوله ها استفاده می شود. بسیار قابل بازیافت در چوب پلاستیکی یا ظروف جدید.

پی وی سی (پلی وینیل کلراید، شماره 3): همه کاره; صلب (پلاستیک نشده، uPVC) برای لوله ها / قاب پنجره ها، یا انعطاف پذیر (پلاستیک شده) برای کابل ها، کفپوش ها و وسایل بادی. بازیافت محدود حاشیه خیابان به دلیل انتشارات سمی احتمالی هنگام پردازش.

LDPE (پلی اتیلن با چگالی کم -، شماره ۴): ساختار شاخه ای انعطاف پذیری و شکل پذیری می دهد. در کیسه های پلاستیکی، بطری های فشرده و بسته بندی معمولی. قابل بازیافت اما کمتر جمع آوری شده در کنار خیابان

PP (پلی پروپیلن، شماره 5): نیمه کریستالی، مقاوم در برابر حرارت - (نقطه ذوب ~160 درجه) و مقاوم در برابر خستگی -. برای فنجان ماست، درب بطری، قطعات خودرو و ظروف غذا استفاده می شود. قابل بازیافت در محصولات مشابه

PS (پلی استایرن، شماره 6): سفت (برای جعبه های سی دی، کارد و چنگال) یا فوم دار (فوم استایروفوم، برای بسته بندی/عایق). سبک وزن اما قابلیت بازیافت کم به دلیل چگالی کم و مسائل آلودگی.

دیگر (#7): یک گیره - همه برای پلاستیک‌هایی مانند پلی کربنات (رایانه شخصی، برای شیشه ایمنی/عینک)، ABS (اکریلونیتریل بوتادین استایرن، برای محفظه‌های الکترونیکی/قطعات خودرو) و پلاستیک‌های زیستی (مانند PLA، ساخته شده از نشاسته ذرت برای چاپ سه بعدی/بسته‌بندی مواد غذایی).

ترموست کلید

ترموست از نظر مقاومت در برابر حرارت و شیمیایی برای کاربردهای بادوام برتر است:

باکلیت (فنل - فرمالدئید): اولین پلاستیک مصنوعی. سفت و سخت، مقاوم در برابر حرارت -، و عایق الکتریکی، که برای کلیدهای برق و دستگیره های لوازم خانگی استفاده می شود.

رزین های اپوکسی: چسبندگی قوی و مقاومت شیمیایی. در چسب ها، پوشش ها و مواد کامپوزیت (به عنوان مثال، قطعات فیبر کربن) استفاده می شود.

ملامین - فرمالدئید: مقاوم در برابر حرارت - و خراش -، ایده آل برای ظروف آشپزخانه (بشقاب، کاسه) و سطوح لمینت.

رزین های پلی استر: اغلب با فایبرگلاس برای بدنه قایق، وان حمام و کامپوزیت های ساختمانی جفت می شود.

پلاستیک های ویژه و مهندسی

مهندسی ترموپلاستیک: ارائه خواص مکانیکی بهبود یافته برای استفاده ساختاری. به عنوان مثال می توان به پلی آمید (نایلون، برای چرخ دنده)، پلی کربنات (PC، برای سپرهای ایمنی) و PEEK (پلی اتر اتر کتون، برای ایمپلنت های هوافضا/پزشکی) اشاره کرد.

پلاستیک های زیستی: مشتق شده از منابع تجدید پذیر (نشاسته، نیشکر). PLA (اسید پلی لاکتیک) برای چاپ سه بعدی و کارد و چنگال یکبار مصرف رایج است. PHA (پلی هیدروکسی آلکانوات ها) در خاک/آب زیست تخریب پذیر است.

غذای آماده سریع

ترموپلاستیک ها رایج ترین و قابل بازیافت هستند. ترموست دائمی و مقاوم در برابر حرارت - هستند. مهندسی/پلاستیک های ویژه نیازهای عملکردی - بالا را برآورده می کند. درک این انواع به استفاده مناسب، بازیافت و انتخاب مواد کمک می کند.