بر اساس گزارش رسانه های هند در 30 جولای، وزارت کشاورزی و رفاه کشاورزان هند روز سه شنبه گزارشی منتشر کرد که نشان می دهد قیمت لاستیک طبیعی در بازار آزاد بر اساس عرضه و تقاضا تعیین می شود. قیمت های بین المللی لاستیک نیز بر قیمت لاستیک داخلی در هند تأثیر می گذارد. دولت هند تعرفه واردات لاستیک خشک را از «20 درصد یا 30 روپیه/کیلوگرم، هرکدام کمتر» به نرخ محدود «25 درصد یا 30 روپیه/کیلوگرم، هرکدام که کمتر باشد» افزایش داد.
در ژانویه 2016، بنادر ورودی لاستیک طبیعی وارداتی نیز به بندر چنای و ناوا سیوا محدود شد. علاوه بر این، در بودجه فدرال برای 2023-24، نرخ تعرفه لاستیک کامپوزیت از 10٪ به 25٪ افزایش یافت.
دولت هند بر اساس توصیه‌های کمیسیون هزینه‌ها و قیمت‌های کشاورزی (CACP)، حداقل قیمت حمایتی (MSP) برای 22 محصول قانونی و قیمت پاداش منصفانه (FRP) برای نیشکر را پس از در نظر گرفتن نظرات دولت تعیین کرد. دولت ها و ادارات مرکزی مربوطه و سایر عوامل مرتبط.
CACP همچنین با همه ذینفعان مشورت می کند و نظرات خود را در مورد پیشنهادات قیمتی و غیر قیمتی جویا می شود. همچنین هر از گاهی از دولت های ایالتی و سازمان های کشاورزان مختلف در مورد پوشش محصول تحت MSP پیشنهادات/نمایندگی هایی دریافت می شود. با این حال، گنجاندن محصولات در چارچوب MSP به عوامل مختلفی بستگی دارد که شامل عناصر امنیت غذایی، ماندگاری نسبتاً طولانی، کشت گسترده، اقلام مصرف انبوه و غیره می‌شود.
وزارت بازرگانی هند سیاست ملی لاستیک را در مارس 2019 ارائه کرد که شامل کاشت لاستیک جدید و مجدد، حمایت از تولیدکنندگان، پردازش و بازاریابی لاستیک طبیعی، کمبود نیروی کار، انجمن پرورش دهندگان، تجارت خارجی، استراتژی یکپارچه مادیا پرادش، تحقیق، آموزش، تولید و صادرات محصولات لاستیکی، مسائل مربوط به تغییرات آب و هوا و بازار کربن.
لاستیک طبیعی را نمی توان به عنوان یک محصول کشاورزی در نظر گرفت. اگرچه کشت لاستیک طبیعی را می توان یک فعالیت کشاورزی در نظر گرفت، اما درآمد حاصل از کشت آن را نمی توان به عنوان درآمد کشاورزی در نظر گرفت زیرا به عنوان ماده اولیه منحصراً برای اهداف صنعتی استفاده می شود.
با این حال، در اکثر موافقت نامه های تجارت آزاد موجود (FTA) و موافقت نامه های تجاری منطقه ای (RTAs)، لاستیک طبیعی در لیست استثناء گنجانده شده است تا از منافع تولیدکنندگان لاستیک محافظت شود.