PLGA (پلی (لاکتیک-هم-اسید گلیکولیک))یک پلیمر زیست تخریب پذیر مورد تایید FDA است که به طور گسترده در زمینه زیست پزشکی استفاده می شود.
به زبان ساده، این یک کوپلیمر است که از دو مونومر سنتز شده است:اسید لاکتیکواسید گلیکولیک. قابل توجه ترین ویژگی های آن هستندزیست سازگاری عالیوتخریب in vivo ایمن-محصولات تجزیه نهایی (اسید لاکتیک و اسید گلیکولیک) متابولیزه شده و از بدن دفع می‌شوند.
نکته مهم این است که ویژگی های PLGA ثابت نیستند. آنها می توانند باشندطراحی شدهبا تنظیم چند پارامتر کلیدی:
نرخ تخریب قابل تنظیم- این مزیت اصلی PLGA است. با تغییر نسبت مونومر، می توانید سرعت تجزیه مواد را کنترل کنید:
محتوای اسید لاکتیک بالاتر→ تخریب کندتر، مواد سفت تر.
محتوای اسید گلیکولیک بالاتر→ تخریب سریعتر.
به عنوان مثال، الف50:50نسبت به سرعت کاهش می یابد و اغلب برای انتشار کوتاه مدت دارو (روز تا هفته) استفاده می شود.75:25یا85:15نسبت‌ها کندتر کاهش می‌یابند و برای سیستم‌های انتشار متوسط-مناسب هستند.
وزن مولکولی قابل تنظیم- وزن مولکولی بالاتر به معنی زنجیره های پلیمری طولانی تر و تجزیه کندتر است. وزن مولکولی مشترک بین 50000 تا 150000 Da است.
بر اساس این ویژگی های قابل تنظیم، PLGA طیف گسترده ای از کاربردهای زیست پزشکی دارد:
سیستم های دارورسانی- این یکی از کاربردهای اولیه است. PLGA را می توان به نانوذرات یا میکروسفرهایی که داروها را در خود محصور می کند، ساخت. همانطور که مواد به تدریج در بدن تجزیه می شوند، دارو استبه صورت پایدار و کنترل شده منتشر می شود، درمان طولانی-عملی را ممکن می کند. به عنوان مثال، برای ارائه عوامل ضد سرطان و فاکتورهای رشد برای بهبود زخم مورد بررسی قرار گرفته است.
مهندسی بافت و پزشکی بازساختی- PLGA را می توان به داربست های سه بعدی متخلخل شکل داد که به عنوان چارچوب موقتی برای رشد سلولی و بازسازی بافت عمل می کنند. با تشکیل بافت جدید، داربست PLGA به تدریج تخریب می شود. این رویکرد درترمیم استخوان، بازسازی غضروف و بازسازی اعصاب.
تجهیزات پزشکی– به دلیل زیست سازگاری، PLGA همچنین در ساخت بخیه های جراحی، ایمپلنت ها و سایر دستگاه های پزشکی کوتاه مدت استفاده می شود.