پلیمرهای پلی اتیلن کلر (CPE) توسط DuPont در اواخر دهه 1950 با کلرزنی ساده پلی اتیلن (PE) در یک فرآیند محلول با استفاده از یک حلال توسعه یافت. در سال 1971، شرکت داو کیمیکال Tyrin CPE را با استفاده از کلرزنی سوسپانسیون آبی کارآمدتر و مقرون به صرفه‌تر به نام فرآیند دوغاب معرفی کرد. ماده اولیه پلی اتیلن به صورت پودر است و محصول نهایی CPE به صورت پودر باقی می ماند. فرآیند کلر زنی را می توان برای تولید محصولات آمورف (غیر{3}}کریستالی) یا محصولاتی که دارای کریستالینیت باقیمانده هستند تغییر داد.