علم مواد: مزیت EPDM
برای درک کاربرد این شاخه ها، ابتدا باید پلیمر را درک کنید. EPDM یک لاستیک مصنوعی است که با ساختار ستون فقرات اشباع مشخص می شود. این اشباع شیمیایی عامل اصلی تمایز آن از سایر الاستومرهای رایج مانند لاستیک طبیعی یا نیتریل (Buna{2}}N) است.
مزیت اصلی این سازه پایداری استثنایی است. در برنامههای خارج از منزل یا محیطهایی که در معرض نور فرابنفش مصنوعی قرار دارند، لاستیک استاندارد تمایل به تخریب-فرآیندی معروف به «چک کردن» یا «خراش» دارد که در آن ترکهای میکرو-روی سطح ایجاد میشوند. EPDM عملاً در برابر این تخریب مصون است. برای یک پلاگین درپوش که برای آب بندی انتهای لوله در طول ماه ها ذخیره سازی در فضای باز استفاده می شود، یا یک جزء در یک سیستم خنک کننده خودرو، این اطمینان را ایجاد می کند که آب بندی در طول زمان قابل ارتجاع و موثر باقی بماند، نه اینکه پس از برداشتن شکننده و متلاشی شود.
علاوه بر این، EPDM مقاومت مجموعه فشرده سازی عالی را نشان می دهد. در زمینه یک پلاگ مخروطی، این بدان معنی است که لاستیک می تواند به یک سوراخ فشرده شود و با گذشت زمان، به طور دائمی تغییر شکل نمی دهد تا جایی که نیروی آب بندی خود را از دست بدهد. "حافظه" مورد نیاز برای فشار دادن به دیواره های ظرف را حفظ می کند و مانع محکمی از گرد و غبار و آب است.
برنامه های کاربردی طراحی و پوشش
طراحی فیزیکی پلاگین درپوش EPDM معمولا مخروطی یا خاردار است. این هندسه یک هدف دوگانه را دنبال میکند: طیف وسیعی از تداخلها را امکانپذیر میکند (به این معنی که یک اندازه پلاگین میتواند طیف وسیعی از قطر سوراخها را ببندد) و جاگذاری و برداشتن دستی یا خودکار را آسان میکند.
بخش قابل توجهی از بازار دوشاخه EPDM توسط کاربردهای "پوشش" در تکمیل سطح هدایت می شود. در طی فرآیندهایی مانند پوشش پودری،-پوشش، یا آنودایز کردن، قسمتهای خاصی از یک قطعه-معمولاً سوراخهای رزوهدار یا سوراخهای دقیق- باید از مواد پوشش محافظت شوند.
دوشاخه های EPDM به چند دلیل در اینجا مورد علاقه قرار می گیرند:
●
پایداری حرارتی:آنها می توانند حرارت بالای کوره های پخت (اغلب تا 200 درجه یا بالاتر) را بدون ذوب شدن یا تغییر شکل تحمل کنند.
●
مقاومت شیمیایی:آنها در برابر پاک کننده های قلیایی و اسپری های اسیدی قبل از درمان استفاده شده قبل از پوشش مقاومت می کنند.
●
حذف تمیز:EPDM با کیفیت-بالا باقی نمی ماند. پلاگینی که پاره میکند یا بقایای چسبنده در داخل سوراخ رزوهدار باقی میگذارد، گلوگاه بزرگی در خطوط مونتاژ ایجاد میکند که برای تمیز کردن نخها نیاز به کار مجدد دستی دارد.
سازگاری شیمیایی: یک تمایز مهم
یک تحلیل عینی صنعت باید به محدودیت های مواد بپردازد. EPDM یک مهر و موم جهانی نیست. مشخصات مقاومت آن برعکس لاستیک نیتریل است.
EPDM در برابر مواد قطبی بسیار مقاوم است:
●
آب سرد و گرم (از جمله بخار)
●
الکل ها، کتون ها و آلدئیدها
●
اسیدها و قلیاها را رقیق کنید
●
مایعات ترمز (بر پایه گلیکول-)
با این حال، EPDM مقاومت بسیار ضعیفی در برابر هیدروکربن ها دارد. قرار گرفتن در معرض روغن های پایه نفتی، بنزین، گازوئیل، نفت سفید، یا روان کننده های دی استر- باعث تورم قابل توجه EPDM و از دست دادن استحکام کششی می شود. بنابراین، در بخشهای خودرو و ماشینآلات سنگین، پلاگهای درپوش EPDM به شدت برای سیستمهای خنککننده، خطوط ترمز یا محافظت از بدنه خارجی استفاده میشوند. آنها معمولاً برای پوشاندن خطوط سوخت یا گالری روغن موتور در حین ماشینکاری، جایی که به شاخه های نیتریل یا فلوئوروکربن (ویتون) نیاز است، مناسب نیستند.
استفاده نادرست از دوشاخههای EPDM در محیطهای غنی از روغن{0}}یک حالت خرابی رایج در تنظیمات صنعتی است که در هنگام از هم پاشیدن لاستیک متورم منجر به آلودگی سیستمهای سیال میشود.
دما و مشخصات محیطی
محدوده دمای عملیاتی یک مشخصات تعیین کننده برای این قطعات است. پلاگین های درپوش استاندارد EPDM معمولاً بین -40 درجه و +125 درجه کار می کنند. ترکیبات تخصصی می توانند حد بالایی را تا حدود 150 درجه برای قرار گرفتن در معرض متناوب افزایش دهند.
این محدوده حرارتی آنها را برای موارد زیر مناسب می کند:
●
استریلیزاسیون با بخار:در صنایع داروسازی و صنایع غذایی، تجهیزات اغلب تحت استریلیزاسیون اتوکلاو قرار می گیرند. مقاومت EPDM در برابر بخار، آن را به گزینه ای مناسب برای آب بندی درگاه های مخازن پردازش تبدیل می کند، مشروط بر اینکه ترکیب خاص مطابق با استانداردهای نظارتی FDA یا USP کلاس VI باشد.
●
زیرساخت بیرونی:برای ساخت و ساز و لوله کشی، لوله ها و اتصالات اغلب ماه ها در انبارهای هوای آزاد ذخیره می شوند. درپوش های EPDM از ورود باران، برف و اشعه ماوراء بنفش به سیستم لوله کشی جلوگیری می کند که در غیر این صورت می تواند منجر به خوردگی داخلی یا رشد بیولوژیکی قبل از نصب شود.
ساخت و سفارشی سازی
در حالی که شاخه های مخروطی استاندارد به صورت انبوه-از طریق قالب گیری فشرده تولید می شوند، صنعت شاهد تغییر به سمت راه حل های سفارشی است. تولیدکنندگان به طور فزایندهای از قالبگیری تزریقی برای ایجاد هندسههای پیچیده استفاده میکنند که در جای خود میچسبند یا دارای زبانههای کششی هستند تا راحتتر در مناطق-در{4} دسترسی آسانتر حذف شوند.
کدگذاری رنگ یکی دیگر از جنبه های کاربردی این صنعت است. در حالی که سیاه رنگ استاندارد برای EPDM پر شده از کربن-مشکی- است (که بهترین مقاومت در برابر اشعه ماوراء بنفش را ارائه می دهد)، تولید کنندگان می توانند این شاخه ها را در رنگ های مختلف تولید کنند. این صرفاً زیبایی شناختی نیست. به عنوان مکانیزم کنترل کیفیت عمل می کند. به عنوان مثال، یک دوشاخه قرمز ممکن است محدوده قطر خاص یا درجه حرارت بالا را نشان دهد، و به کارگران خط مونتاژ اجازه می دهد تا به صورت بصری تأیید کنند که دوشاخه درست نصب شده یا برداشته شده است.
ملاحظات اقتصادی
از نقطه نظر تدارکات، EPDM یک حد وسط مقرون به صرفه است. به طور کلی گران تر از شمع های PVC یا پلی اتیلن است، اما از نظر دما و کشش عملکرد عالی دارد. برعکس، به طور قابل توجهی ارزان تر از سیلیکون یا فلوروسیلیکن است.
برای کاربردهایی که نیاز به تعادل مقاومت در برابر گرما و هواپذیری بدون برچسب قیمت برتر سیلیکون دارند، EPDM انتخاب مهندسی منطقی است. با این حال، خریداران باید مراقب محصولات EPDM "بازیافت شده" باشند. در حالی که ترکیبات بازیافتی ارزانتر هستند، اغلب دارای نرخ درمان متناقض هستند، که منجر به شمعهایی میشود که ممکن است خیلی نرم (ریزش) یا خیلی سفت (ترک خوردن در هنگام قرار دادن) باشند.
