تجارت خارجی چین

70 سال تجارت خارجی چین 

رشد و اصلاحات عوامل اساسی توسعه و رشد تجارت خارجی چین در هفت دهه است. پس از تأسیس جمهوری خلق چین، ایجاد یک نظام اقتصادی و تجاری سوسیالیستی مستقل با برنامه ریزی و مدیریت بسیار متمرکز به عنوان یک پیشرفت بزرگ در تاریخ تلقی می شود. طی 40 سال گذشته اصلاحات و گشایش، صادرات چین متنوع تر شده است و ساختار صادرات آن بیش از پیش شبیه به اقتصادهای توسعه یافته شده است. ساختار کالاهای وارداتی نشان‌دهنده توسعه عمیق فرآیند صنعتی‌سازی چین، بهبود قابلیت‌های پردازش و تولید داخلی و بهبود سیستم صنعتی و بهبود استانداردهای زندگی مردم است.

1949-1978: یک سیستم تجارت خارجی مستقل ایجاد کرد

قبل از سال 1949، بنیان اقتصادی چین بسیار ضعیف و فاقد یک سیستم صنعتی کامل بود. تجارت خارجی تحت سلطه محصولات کشاورزی، مواد خام و منابع طبیعی است و سیستم تجارت خارجی مستقلی وجود ندارد. به عنوان مثال، قبل از سال 1949، حدود 4600 شرکت تجارت داخلی و خارجی در بنادر مختلف در کشور من وجود داشت، با حدود 35،{5}} کارمند و تنها 130،000،000 یوان سرمایه، و تعداد شرکت‌های بزرگ با سرمایه بیش از 100،000 یوان بسیار کم بود.

از سال 1950 تا 1959، اقتصاد ملی و تولید صنعتی چین به تدریج بهبود یافت و توسعه یافت و تجارت خارجی نیز از سر گرفته شد. جمهوری خلق چین در حال ایجاد تلاش برای ایجاد یک سیستم تجارت خارجی مستقل بود. در نوامبر 1949، چین وزارت بازرگانی را تأسیس کرد که زیر نظر آن وزارت تجارت خارجی تأسیس شد. در دسامبر 1950، چین مقررات موقت تجارت خارجی و بعداً قانون موقت گمرک را ابلاغ کرد. در سال 1952، چین وزارت تجارت خارجی را برای مدیریت متمرکز و یکسان تجارت خارجی، بررسی و تأیید ثبت شرکت های مختلف تجارت خارجی و اجرای مدیریت طبقه بندی شده کالاهای وارداتی و صادراتی تأسیس کرد.

همانطور که از جدول 1 مشاهده می شود، از سال 1950 تا 1959، کل حجم واردات و صادرات چین از 1.13 میلیارد دلار به 4.38 میلیارد دلار، ارزش کل صادرات از 550 میلیون دلار به 2.26 میلیارد دلار افزایش یافته است و ارزش کل واردات از افزایش یافته است. 580 میلیون دلار تا 2.12 میلیارد دلار. دلار. رشد قابل توجه تجارت خارجی نقش مهمی در بهبود و توسعه اقتصاد چین ایفا کرده است.

از سال 1960 تا 1969 به دلیل عوامل نامطلوب مختلف در داخل و خارج از کشور، توسعه اقتصادی کشورم تا حدی تحت تأثیر قرار گرفت. تجارت خارجی نوسان داشت و واردات و صادرات به کندی رشد کرد.

پس از ورود به دهه 1970، فضای بین المللی دستخوش تغییرات مثبتی به نفع چین شد و کشورهای توسعه یافته شروع به برقراری روابط دیپلماتیک با چین کردند. در سال 1971، چین کرسی قانونی خود را در سازمان ملل از سر گرفت. در سال 1972، چین و ایالات متحده روابط دیپلماتیک برقرار کردند. در سال 1975، چین و جامعه اروپا روابط رسمی اقتصادی و تجاری برقرار کردند. همانطور که از جدول 1 مشاهده می شود، از سال 1970 تا 1978، نرخ رشد تجارت خارجی چین به طور قابل توجهی افزایش یافته است. حجم کل واردات و صادرات از 4.59 میلیارد دلار به 20.64 میلیارد دلار افزایش یافته است که با رشد 5 برابری با متوسط ​​نرخ رشد سالانه 10.91 درصد افزایش یافته است. ارزش کل صادرات از 2.26 میلیارد دلار به 9.75 میلیارد دلار افزایش یافته است که با افزایش 5 برابری با متوسط ​​نرخ رشد سالانه 10.79 درصد افزایش یافته است. ارزش کل واردات از 2.33 میلیارد دلار به 10.89 میلیارد دلار افزایش یافته است که با رشد 5 برابری با متوسط ​​نرخ رشد سالانه 11.02 درصد افزایش یافته است.

تجارت خارجی نقش کلیدی در تقویت تولید صنعتی چین داشته است. چین تعداد زیادی ماشین آلات و تجهیزات وارد کرد، بسیاری از فناوری های پیشرفته را معرفی کرد و مواد اولیه و قطعات صنعتی زیادی را وارد کرد که نقش مهمی در استقرار و احیای سیستم صنعتی کشور من داشت. همانطور که از جدول 1 مشاهده می شود، از سال 1953 تا 1962، نسبت ماشین آلات و تجهیزات در واردات به 40 درصد رسیده است. از سال 1972 تا 1977، چین 222 فناوری، ماشین آلات و تجهیزات را از بیش از 10 کشور توسعه یافته از جمله ایالات متحده و ژاپن، معادل 3.96 میلیارد دلار آمریکا وارد کرد. نسبت مواد اولیه صنعتی در واردات کشور من نسبتاً بالاست و سال به سال نیز در حال افزایش است. از اوایل دهه 1960، مواد خام صنعتی به جای ماشین آلات و تجهیزات، بیشترین سهم را از واردات چین به خود اختصاص داده است. پس از دهه 1960، سهم آنها به 50 درصد افزایش یافت.